میدان آزادی که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ میدان شهیاد نام داشت، بزرگترین میدان شهر تهران است که در بخش غربی آن جای گرفتهاست. این میدان به همراه برج شهیاد در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای یادبود جشنهای ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و به دستور محمدرضا پهلوی، شاه وقت ایران و توسط حسین امانت طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ «میدان آزادی» نام گرفت.
معماری برج آزادی تلفیقی از معماری دوران هخامنشی، ساسانی و دوره اسلامی است. این بنا دربرگیرندهٔ چهار طبقه، چهار آسانسور، دو راه پله و ۲۸۶ پلکان است. گفته میشود در ساخت برج شهیاد چهل و شش هزار قطعه سنگ بریده سپس پرداخت شده و به کار رفته است.
حسین امانت میگوید: (در این بنا، خطوط موازی و کشیده پایهها یادآور سبک معماری هخامنشی، قوس اصلیِ میان برج، نمادی از طاق کسری که مربوط به دوره ساسانی ست و قوس بالایی آن که یک قوس شکسته است، از دوران بعد از اسلام و نفوذ اسلام در ایران الهام گرفته است. رسمی سازیهایی که بین این دو قوس را پر میکنند، بسیار ایرانی است و من آن را از گنبد مساجد ایران الهام گرفتهام. در واقع تکنیکِ گنبدسازی در ایران بسیار جالب است و شما در هر مسجدی، چیز تازهای میبینید. در این گنبدها که نشانه نبوغ ایرانی است، معماران قدیم از قاعدهٔ مربع بنا، وارد دایره گنبد شدهاند و این کار را با کمک رسمیبندیها و مقرنسکاریهای بسیار زیبا انجام دادهاند. در برج شهیاد هم همین کار انجام شده است. هندسهٔ بنا یک هندسهٔ مربع مستطیل است که از روی چهارپایهٔ خود میچرخد، شانزده ضلعی میشود و در آخر به صورت یک گنبد شکل میگیرد. این گنبد تنها از داخل برج قابل مشاهده است.)
این میدان از شرق به خیابان آزادی، از شمال به بزرگراه محمدعلی جناح، از غرب به بزرگراه لشگری (جاده مخصوص کرج) و از جنوب به بزرگراه آیتالله سعیدی پیوند دارد. برج شهیاد نماد تهران است.
میدان آزادی در بخش غربی تهران جای گرفتهاست و مسافرانی که از فرودگاه مهرآباد، ترمینال غرب تهران و بزرگراه لشگری (جاده مخصوص کرج) به تهران وارد میشوند، به عنوان نخستین نماد شهری، با این میدان و بنای ویژه آن روبرو خواهند شد. این میدان به شکل بیضی ساخته شدهاست که در مرکز آن برج آزادی قرار گرفتهاست و در حاشیهٔ آن دو مسیر سوارهرو که در برخی از بخشها بهصورت زیرگذر ساختهشده، قرار گرفتهاست. در فضای میان بنای برج آزادی و مسیرهای پیرامون میدان نیز باغچههای چمنکاری شده بهصورت شش ضلعی ساخته شدهاست.
میدان آزادی با مساحت ۵۰٬۰۰۰ مترمربع پس از میدان نقش جهان با مساحت ۸۹٬۶۰۰ مترمربع، بزرگترین میدان ایران است و برج آزادی، یکی از شناختهشدهترین نمادهای تهران، با بلندای چهل و هشت متر در میان آن جای گرفتهاست.
برج آزادی، در زمان محمدرضا پهلوی به عنوان نماد پایتخت ساخته شد. طراح این میدان مهندس معمار حسین امانت بود.
بر پایه نظرسنجیهای انجام شده بیشینه شهروندان تهرانی برج آزادی را به عنوان نماد شهر تهران معرفی کردهاند.همچنین بر پایه همین نظرسنجی میدان آزادی، پس از موزهها و کاخها، سومین جایی است که شهروندان تهرانی برای معرفی به بازدیدکنندگان خارجی دارای اولویت میدانند.
از سال ۱۳۵۲ تا سال ۱۳۵۷ اسکناسهای دویست ریالی ایران با تصویری از این برج چاپ و پخش میشد.
نام تابلو : آزادی
میزان نخ مصرفی: حدودا ۴۵۰۰ متر
رنگ نخ به کار رفته: زرد و نارنجی